Duinen omg Kreekpad.jpeg

Els Priester

    3-9-2021

Ik ben Els Priester, geboren als Els Tinkhof en gehuwd met Peter Priester, een rasechte Oostvoornaar. Ouderen zal de naam “Priester” misschien nog wel wat zeggen, mijn schoonvader Gerard Priester was brandweercommandant en hoofd Gemeentewerken in Oostvoorne in de tijd dat Oostvoorne nog wat kleiner was dan nu en iedereen elkaar kende. 

Geboren op 26 oktober 1962 in Rotterdam, als oudste in een gezin van vier kinderen, verhuisde ik op 14 jarige leeftijd naar Hellevoetsluis. Mijn vader kreeg daar een betrekking bij slagerij Wessel op de Oostzanddijk. Ik groeide er op en moest aanvankelijk erg wennen aan de dorpsmentaliteit en het plaatselijke dialect. Ik werkte in de weekenden in de slagerij en ontwikkelde een liefde voor het slagersvak. Mijn vader vond dat erg leuk, leerde mij uitbenen en vliezen,  maar drukte mij al vroeg op het hart dat dat altijd “hard voor weinig” zou zijn. 

Ik doorliep de middelbare school, werd uitgeloot voor de lerarenopleiding Nederlands en Geschiedenis en besloot vervolgens (even) te gaan werken bij het GAK. Na enkele jaren kwam ik in 1987 Peter tegen, werd verliefd, trouwde en kreeg samen met hem vier kinderen, twee dochters en twee zonen. 

In 2000 verhuisden we naar de Overboslaan in Oostvoorne, waar ik nog steeds woon. 

Na de geboorte van mijn jongste zoon in 1997 werd ik gegrepen door de hardloopsport. Ik werd hardlooptrainer en liep talloze marathons, bij voorkeur in de bergen. Tijdens een bergmarathon in Oostenrijk in 2008 ging het wat zwaar. Na een bezoek aan de huisarts en het ziekenhuis bleek ik een ernstige ziekte te hebben en brak er een spannende en zenuwslopende tijd aan voor ons gezin. Tijdens mijn ziekteperiode liep ik de MontBlancMarathon en in hetzelfde jaar ook nog de NYCmarathon. Daardoor bleef ik fit en kon ik de operaties goed doorstaan. Ik genas.

Zo’n ziekte doet wat met je. Je beseft dat je moet leven en niet teveel uit moet stellen. Ik besloot een colloquium doctum te doen om toegelaten te worden tot de Erasmus Universiteit in Rotterdam. Ik wilde graag Maatschappijgeschiedenis studeren. Dat lukte. Ik vond het zo ontzettend leuk dat ik jaren om 5 uur opstond om te studeren. Om 7 uur was het tijd om mijn kinderen naar school te helpen en daarna ging ik door naar de colleges. 

Mijn bachelorthesis had betrekking op de “Stolen Generations”, Aboriginal kinderen die bij hun families werden weggehaald om geciviliseerd te worden en op te groeien als ‘blanke’ Australiërs.

Voor mijn Master ging ik naar Adelaide University en deed ik onderzoek in de archieven in Adelaide. Ik studeerde af met ‘honours’ en schreef mijn thesis over de bouw van de blanke natiestaat Australië. Nu heb ik nog regelmatig contact met mijn toenmalige supervisor, af en toe schrijf ik een artikel. 

Naast mijn studie, mijn gezin en het hardlopen, vervulde ik sinds 2001 diverse bestuursfuncties bij Voorne Atletiek. Secretaris, voorzitter van de wedstrijdcommissie, voorzitter van de sponsorcommissie en trainerscoördinator.. In 2019 werd ik voorzitter van deze vereniging. Daarnaast ben ik voorzitter van de Stichting Voorne’s Duin Trail en organiseer ik sinds 2012 jaarlijks dit hardloopevenement met circa 800-1000 deelnemers in ons duingebied. Dat doe ik natuurlijk niet alleen, maar met een groep enthousiaste hardloopvrienden. 

Omdat ik meer tijd wil besteden aan mijn gezin en de politiek, stel ik mij in februari 2022 niet herkiesbaar als voorzitter van Voorne Atletiek. Ik voel me echt op mijn plek bij PW en waardeer de fijne samenwerking die we in de fractie met elkaar hebben.