Duinen omg Kreekpad.jpeg

Nieuws

    26-10-2021

Algemene Beschouwingen 1e termijn van de PW over de Begroting 2012

Archief Nieuws

Wat te doen met 40 miljoen

Inleiding
Het is elk jaar weer duidelijk dat er veel tijd gestoken wordt in het opstellen van de begroting en zoals te doen gebruikelijk zijn we daar iedereen zeer erkentelijk voor.

Hoewel de opzet, in onder andere Programma’s, redelijk overzichtelijk is, blijft het toch altijd weer puzzelen en rekenen om te doorgronden hoe de jaarlijkse omzet van 40 miljoen in elkaar zit.

Het college heeft met de presentatie van deze begroting aan de raad aangegeven wat haar keuzen zijn, hoe zij die wil financieren en op welke manier ze dat bestuurlijk gezien voor elkaar denkt te krijgen. Nu is het aan ons om daar een oordeel over te vellen.   

1. Welke keuzen zijn er gemaakt en wat vinden wij daarvan?
Op een aantal onderwerpen willen wij hier kort ingaan.

De verkeersproblemen
Onafgebroken heeft de Partij Westvoorne de afgelopen jaren gehamerd op de duurzame onveiligheid van de N496. Twee dodelijke ongelukken hebben reeds plaatsgevonden sinds de verbreding vorig jaar. Het fietspad langs de Westvoorne weg en de bebording tegen zwaar vrachtvervoer op de N496  moeten er echt snel komen, maar kijkend naar de huidige stand van zaken is het zeer de vraag of dat in deze raadsperiode gaat gebeuren. Wat betreft de ontsluiting van Oostvoorne, denken wij dat het dagelijkse fileleed aan de noordzijde van het Oostvoorne niet vóór 2014 opgelost zal worden.

Wij weten dat het in beide gevallen gaat om provinciale wegen en om verkeersstromen van en naar de Maasvlaktes, maar zowel de Provincie als het Havenbedrijf werken nauwelijks mee. Dat kan en moet geen reden zijn voor ons college om bij de pakken neer te zitten en in de begroting alleen maar woorden te gebruiken als ‘ondersteunen’, ‘bevorderen’ en ‘waar mogelijk meewerken’. Wij doen dan ook een klemmend beroep op wethouder Van Lith om actie te nemen en zeker te stellen dat zo snel mogelijk de juiste maatregelen genomen worden.

Het ondernemersloket
Het openen van een ondernemersloket en het aanstellen van een extra ambtenaar voor ondernemend Westvoorne was een keuze van deze coalitie. Dat kost onze gemeente ongeveer een ton. Wij vragen ons af wat dit nieuwe beleid ons gebracht heeft? In ieder geval nog geen tweede supermarkt in Rockanje en nog geen oplossingen voor de parkeerproblemen in de kernen. Maar wat wel? Kan de wethouder ons daar concrete voorbeelden van noemen?

Het gemeentelijk Woonbedrijf
De verkoop van het woonbedrijf aan een bestaande corporatie lijkt aanstaande. Althans, het principebesluit is met acht tegen zeven genomen. Ons grootste probleem daarmee is dat het behoud van het woonbedrijf voor de gemeente in combinatie met de gedeeltelijke verkoop van de 1100 huurwoningen aan zittende huurders niet voldoende onderzocht is. Wij dringen er alsnog bij alle partijen op aan om pas een definitief besluit te nemen, wanneer een volledig onderzoek heeft plaatsgevonden. 

De WMO
Met grote regelmaat is in deze raad de zorg uitgesproken over de taken en verantwoordelijkheden die op de gemeente afkomen in het kader van de WMO, zonder dat daarbij duidelijkheid verschaft wordt over het bijbehorende budget. Die zorg delen we allemaal. We zijn ook allemaal uitgesproken tegenstanders van ‘verschraling van de zorg’. Althans zo lijkt dat, maar in de begroting en ook door sommige raadsleden, wordt al een voorzichtig voorbehoud gemaakt. Met de woorden ‘scherpere prioriteitsstelling’ wordt namelijk aangegeven dat de gemeente bij de uitoefening van haar zorgtaak prioriteiten gaat stellen en dat houdt inperking in. Wij zijn bang dat de gemeente meer taken neer zal leggen bij vrijwilligers en mantelzorgers, terwijl die juist ondersteund zouden moeten worden, zowel financieel als fysiek in de vorm van bijvoorbeeld een mantelzorgloket.

Wij zouden willen opmerken dat onze gemeente rijk genoeg is om deze opgave aan te kunnen. Als er dus prioriteiten gesteld moeten worden, dan wat de Partij Westvoorne betreft niet door in de zorgtaken van de gemeente te snijden.

Woningbouw
Wat betreft de voorgenomen plannen voor woningbouw zijn wij met name bedroefd voor Rockanje. Veel is er beloofd door deze coalitie en veelvuldig is er geroepen, dat Rockanje aan de beurt is, maar niets blijkt minder waar. Er zal deze raadsperiode niet gebouwd gaan worden, niet op de Nieuwe Achterweg, niet op de Drenkeling. Zelfs niet, zoals het zich laat aanzien, op de bouwlocatie De Rots.

Wat betreft het project De Rots wil de Partij Westvoorne het volgende benadrukken. Wanneer het college krampachtig vasthoudt aan een beperking van het verlies tot 1 miljoen euro, zal  deze locatie volgepropt gaan worden met woningen. Wij doen een sterk pleidooi voor het beschikbaar maken van voldoende geld om de kwaliteit van De Rots te garanderen. Na de vele miljoenen die extra uitgegeven zijn om de verliezen van de bouwprojecten in Oostvoorne op te vangen, zou dit wat ons betreft geen probleem moeten zijn.  

Het blijft verder opvallend, dat dit college zich niet stoort aan de woonbehoefte in onze gemeente, maar dat zij doorgaat met bouwen voor leegstand, terwijl starters hier niet terecht kunnen. Wij pleiten er voor dat er gebouwd gaat worden naar behoefte.

   

Strandhuisjes
Daarover ga ik op dit moment alleen zeggen dat dit van het begin tot het eind in elk opzicht een drama geweest is.

2. Hoe worden de keuzen gefinancierd?

Wat is onze indruk?
In totaal gaat er jaarlijks in onze gemeente ruim 40 miljoen euro om. De Partij Westvoorne is van mening dat de raad in dat proces te weinig grip heeft op het grote geld. Dat wil niet zeggen dat deze begroting niet sluitend is of dat de cijfertjes niet kloppen of dat het kleinere geld niet belangrijk is. Maar er wordt volgens ons te gemakkelijk met het echte grote geld geschoven. Ik zal u daar een aantal voorbeelden van geven.

Het schuiven met doorberekende uren
In alle Programma’s wordt gesproken over stijgingen of dalingen van kosten als gevolg van veranderingen in de besteding van ambtelijke uren. Het gaat daarbij om uren die geboekt worden op een bepaald product, bijvoorbeeld op het product ‘recreatie’ of ‘communicatie’. Natuurlijk kunnen en zullen in die uren verschuivingen optreden, maar het moet wel duidelijk zijn hoe er geschoven wordt en waar uiteindelijk dat belastinggeld dan wel aan uitgegeven wordt, want aan ieder uur hangt een prijskaartje.

Uit deze begroting blijkt dat er in totaal voor ruim 1,8 miljoen, dat is het prijskaartje dat aan die uren hangt, geschoven is met uren. Dat is 22 % van het totaal aan salariskosten. Wij vinden dat wel heel veel en heel onduidelijk geschuif met geld en uren. Bovendien is er door al dat geschuif bijna 5 ton (483.73) euro meer begroot aan doorberekende uren dan door de raad met de kadernota goedgekeurd is.

In een antwoord op vragen van D66 wordt door de wethouder gesteld dat dit verschil voor een groot deel veroorzaakt wordt door de stijging van de uurtarieven en er wordt een overzicht gegeven waarin 16 wijzigingen opgenomen zijn. In werkelijkheid gaat het echter om 27 wijzigingen. In hetzelfde antwoord wordt gezegd, dat ‘het prijseffect niet eenvoudig met een overzichtje toe te lichten is’. Toch zouden wij graag van de wethouder willen weten hoe dit verschil van ongeveer 5 ton ontstaan is en in hoeverre dit in lijn is met de vastgestelde taakstellende bezuinigingen.

De lange lijst met reserve potjes
Naast onze onrust over het schuiven met uren en geld en de onduidelijkheid die daarmee gecreëerd wordt, maken wij ons zorgen over de grote hoeveelheid (55) reserve potjes. In het totaal is de post reserves en voorzieningen bijna net zo groot als onze jaaromzet: 40 miljoen euro!

Waar hebben wij al die potjes voor nodig? Liggen er onder al die potjes wel beleidsvoorstellen of wordt het college carte blanche gegeven om dat geld vrijelijk uit te geven? Wij vinden dat zowel het geschuif met uren als de veelheid aan reservepotjes creatief boekhouden in de hand werkt. En dat zouden wij als raad niet moeten willen. De Partij Westvoorne kan alleen instemmen met reserves waarvan, door middel van een beleidsnotie, aangetoond wordt dat zij absoluut noodzakelijk zijn. Indien dat niet zo is moet de betreffende reserve terugvloeien naar de algemene reserves.

En dan nog even dit. Als voornaamste reden voor de verkoop van het gemeentelijk Woonbedrijf wordt de mogelijke gemeentelijk herindeling genoemd. Het geld van het Woonbedrijf zou dan voor onze eigen gemeente verloren gaan. Ik wil deze raad er graag op wijzen dat hetzelfde geldt voor een groot deel van het geld in al deze reserve potjes.

Het Woonbedrijf
Naast de 40 miljoen voor de jaarlijkse omzet en de 40 miljoen in de reserve potjes vertegenwoordigt ons woonbedrijf, volgens ons, ook nog eens een waarde van ongeveer 40 miljoen.

Er zijn de laatste jaren een aantal missers en onrendabele toppen opgevangen door en afgeschreven op het Woonbedrijf.

Wij vinden dat Westvoorne het zou moeten kunnen doen met de 40 miljoen euro die zij jaarlijks te besteden heeft, want de extra gelden uit het woonbedrijf zijn eindig, of je het nu wel of niet verkoopt.

Daarbij is de achterliggende vraag hoe het komt dat er steeds een beroep op de reserves van het woonbedrijf gedaan moet worden? Wij denken dat het komt omdat er structureel iets mis is met de wijze waarop projecten in deze  gemeente gemanaged worden.

Grote projecten/grondexploitatie
Bij eerdere gelegenheden heeft de Partij Westvoorne al aangegeven dat de wijze, waarop met name grote projecten in de gemeente Westvoorne gemanaged en de risico’s van de grondexploitaties gemonitord worden, aanzienlijk kan verbeteren. De begroting laat zien dat veel grote projecten in Westvoorne gedurende de afgelopen jaren getroffen zijn door grote kostenoverschrijdingen. Wij zijn van mening dat de  vertragingen en de werkelijke verliezen van de grote projecten in Westvoorne nog veel groter zijn dan nu gezegd wordt, mede doordat tussentijds budgets en planningen aangepast zijn. Dat leidt tot een ‘schone schijn rapportage’ waar niemand iets aan heeft. Wij durven te beweren dat hier ruimte is om miljoenen euro’s te besparen. 

Verder valt het op dat de begroting bij alle verliesposten de economische crisis als een geldende factor vermeldt, maar die factor bij optimistische winstprognoses achterwege laat. De opmerking dat ‘het moeilijk blijkt tot financieel haalbare plannen te komen en dat de realisatie van nieuwbouwplannen sterk onder druk staat’ zouden wij van harte willen onderstrepen en in dat kader zouden we het college tot terughoudendheid willen manen.

Wij zouden het college willen aanraden een verbeterproces in te gaan door ons huidig projectmanagement proces te onderwerpen aan een audit door een professionele externe organisatie.

3. Op welke manier gaan wij besluiten nemen?
Om te beginnen wil ik graag kort aanhaken op wat wij aan het einde van ons betoog tijdens de algemene beschouwingen van vorige jaar gezegd hebben. Wij deden toen een beroep op het college en op de coalitiepartijen een einde te maken aan de achter ons liggende periode waarin, volgens ons, de angst regeerde. Angst om op grond van vragen, meningen en ideeën van anderen beleid te ontwikkelen, af te blazen of bij te stellen. Ons advies aan college en aan de oppositiepartijen was toen: durf eerlijk en open te zijn en durf het inhoudelijke debat aan te gaan.       

Helaas moet wij constateren dat er weinig terecht gekomen is van het voeren van inhoudelijke debatten. Slechts een enkele keer komt het in deze raad tot een discussie, maar zodra het om moeilijke zaken gaat waar heel goed over nagedacht moet worden, komen er alleen standpunten over het voetlicht, zonder ondersteunende argumenten. Jammer, want juist het debat maakt politiek interessant en houdt politici scherp.

De angst voor verdeeldheid binnen de coalitie, ook wanneer het om onderwerpen gaat waarover helemaal geen coalitieafspraken gemaakt zijn, blijkt het dan nog steeds te winnen van het gezonde verstand.  

Onze boodschap aan de coalitie en het college is dan ook wederom: politiek is niet iets voor bange mensen. Luister naar de ideeën van anderen, dat kan soms veel tijd en heel veel geld schelen en het leidt over het algemeen tot betere besluiten.

Een typisch voorbeeld in dit verband is het niet gevoerde debat overde komst van de strandhuisjes.

Ook het besluit tot nader onderzoek van de verkoop van het woonbedrijf, vooruitlopend op de daadwerkelijke verkoop daarvan, werd genomen met acht tegen zeven zonder in te gaan op de argumenten van de Partij Westvoorne. Ons wordt soms verweten dat we geen geduld hebben, maar terwijl wij, bij het nemen van een zo zwaarwegend besluit, vragen eerst alle voor- en nadelen van zowel verkoop als behoud van het woonbedrijf heel zorgvuldig tegen elkaar af te wegen, dendert de coalitie gewoon door.

Ondanks de voor ons hoopgevende geluiden die de coalitie hier vorig jaar liet horen, zoals ‘bestuurskracht moet getoond worden, met een sterke raad die zich niet laat verdelen door oud zeer’ en ‘we willen met iedereen, oppositie en coalitie, samenwerken aan verbetering’ is er van samen werken of samenwerking bitter weinig terecht gekomen. Met haar zo langzamerhand fameus geworden acht tegen zeven zetels neemt de coalitie de besluiten.

Een lichtpuntje in dit proces zou de burgerparticipatie kunnen zijn, die de coalitie beloofd heeft in te voeren.

Burgerparticipatie
Het woord burgerparticipatiewerd in de loop van 2010 vanuit het partijprogramma van de Partij Westvoorne door de coalitie hoog in haar vaandel gehesen. Er ligt nu een nota die binnenkort ter vaststelling aangeboden wordt. Een nota kan handig zijn, maar wanneer er daarbij stelselmatig geweigerd wordt eerdere pogingen tot burgerparticipatie te evalueren, blijven nota’s een papieren aangelegenheid en dat is nu precies wat burgerparticipatie niet moet zijn.

Er is in ieder geval één goed voorbeeld te geven van burgerparticipatie, namelijk het Hooischelf project. Weliswaar onder druk van de inwoners en de Partij Westvoorne, werd dit tot tevredenheid van de buurt uitgevoerd, en wel zonder duur extern bureau, gewoon door onze eigen ambtenaren. Bij deze willen we die ambtenaren daar graag een groot compliment voor geven. Helaas werpt de aanpak van de totale ‘kaalslag’ in Westvoorne hier weer een behoorlijke smet op: bijna 4 ha blijken in Rockanje te liggen en iets minder dan 1 ha in Oostvoorne! De Partij Westvoorne protesteert hier krachtig tegen. 

Maar, er zijn ook slechte voorbeelden van burgerparticipatie te noemen, zoals de strandhuisjes en het interactieve planproces Tinte. Van goede en slechte ervaringen wordt geleerd. Dat weet iedereen, dat leggen we allemaal aan onze kinderen uit, maar in deze gemeente wordt dat nog niet erg in praktijk gebracht.

Slotwoord
Geachte raad, wij zijn niet langer geloofwaardig als wij op deze manier doorgaan. Met name de manier waarop nu besluiten genomen worden, zal in het komende jaar doorbroken moeten worden. Als dat niet gebeurt, heeft de Provincie gelijk als zij stelt dat Westvoorne beter als zelfstandig gemeente opgeheven kan worden. Wij zijn daar pertinent op tegen en dat is één van de redenen waarom wij zullen blijven aandringen op een drastische verbetering van onze bestuurscultuur. 

Ik dank u, namens de Partij Westvoorne, voor uw aandacht.

Pagina terug