Duinen omg Kreekpad.jpeg

Nieuws

    26-10-2021

Partij Westvoorne morele winnaar

Archief Weblog
In spannende films over opwindende rechtszaken zie je dat vaak: de emoties lopen zo hoog op dat de rechter de kemphanen op zijn kamer bijeen roept om in beslotenheid een verlossend woord te spreken om uit een voortwoekerende impasse te komen.
Wat zich dinsdagavond tijdens de raadsvergadering afspeelde leek daar op. Woordvoerders van de coalitie spraken schande, eisten zelfs excuses,  over het feit dat de Partij Westvoorne in de discussie over de strandhuizen de vraag had gesteld of wethouder Klok belangenverstrengeling (een politieke doodzonde) moest worden verweten. En PW- fractieleider Emma van Blom gaf op een even felle wijze geen krimp en ging verrassend  tot de tegenaanval over. Op dat moment nam de burgemeester het enige ter zake dienende besluit: hij ontbood de fractieleiders op zijn kamer voor intern beraad.
De uitkomst was ontnuchterend eenvoudig: een deskundig extern bureau gaat tot achter de komma’s nauwkeurig onderzoeken wat de feitelijke betekenis is van het servituut dat op het badstrand rust, welke betrokkenheid of belang de familie Van Hoey Smith daar al of niet nog bij heeft en of dat al of niet invloed kan hebben op de wijze waarop wethouder Klok, partner van een kleindochter van de servituutverlener, ten aanzien van de strandhuisjes opereert. En daarmee was de verhitte discussie in de raad voor dit moment geblust. Terecht, want zover had het nooit mogen komen. Met name door de publiciteit in het AD, waarin de mogelijkheid van belangenverstrengeling werd geponeerd, waren college en de coalitie ‘over de rooien’ gegaan. Openlijke twijfel aan de integriteit van een wethouder is in bestuurskringen ‘not done’.
Het wachten is dus nu op de uitslag van het onderzoek. Intussen opereert de wethouder gewoon verder. Volgende week maakt de vier mans  selectiecommissie haar keuze bekend. Er komt zelfs nog een informatieavond voor de burgerij, alsof  nog niet vaststaat dat het plan 1 met maximaal 77 strandhuizen, of plan 2 met maximaal 77 strandhuizen, of plan 3 met maximaal 77 strandhuizen wordt. Het wordt een plan met maximaal 77 strandhuizen.
Kern van het debat van dinsdagavond in de raad is natuurlijk wel of de toorn over de Partij Westvoorne terecht was. Ik ben geneigd te menen dat uiteindelijk Emma van  Blom de coalitie een grote dienst bewezen heeft door nu klip en klaar boven tafel te krijgen wat betekenis en draagwijdte van het servituut zijn.  Want in feite zijn burgemeester De Jong en wethouder Klok zelf de aanstichters van het rumoer geweest. Tijdens de informatieavond in de Welkomkerk werd uit het publiek de vraag gesteld of het juist was dat op dit deel van het badstrand een servituut rust. En een ander vroeg of het juist was dat de familie Van Hoey Smith servituuthouder is. Ja, er bestaat een servituut, gaf de wethouder toe, maar dat speelt bij de strandhuisjes geen rol. Meer had hij er niet over te melden. Zo met het air van: te onbelangrijk om daar verder een woord over vuil te maken.
Nu weet iedereen dat de partner van de wethouder ‘een Van Hoey Smith’ is, zoals ze dat in Rockanje zeggen. Iedereen weet waar servituten over gaan. Iedereen weet dat in servituten vastgelegde voorwaarden zo ongeveer eeuwigheidswaarde hebben. Iedereen weet dat ze zaken regelen als recht van overpad, nabetaling op grondprijzen bij wijziging van bestemming, jaarlijkse uitkeringen bij commercieel gebruik van de grond. Is het dan gek dat er onder burgers vragen opborrelen over de consequenties van een op het strand rustend servituut, vragen al gauw geruchten worden en geruchten roddels en halve waarheden. En als er dan na een woelige informatieavond ook nog een wethouder bij betrokken is die zich niets meer gelegen laat liggen aan de publieke opinie over strandhuisjes….
Terecht dus dat de Partij Westvoorne daar klaarheid over wilde hebben. Werd daarmee de integriteit van wethouder Klok ter discussie gesteld?  Zo daar iemand al het zijne over dacht waren toch burgemeester en wethouder zelf tijdens de informatieavond daarvoor verantwoordelijk. Als Klok beide vragen uit de zaal had beantwoord met: dat servituut ligt er inderdaad, de gemeente heeft rechten van de familie Van Hoey Smith al in 1956 afgekocht en er staan voor de strandhuisjes geen belemmeringen in, was er helemaal niets aan de hand geweest. Maar burgemeester en wethouder vonden het blijkbaar te onbelangrijk een feitelijk antwoord te geven of zij wisten op dat moment niet beter. En dat is dan nog erger.
De repliek van Emma van Blom op de aantijgingen van de coalitie was ontluisterend voor het verwijt dat een raadslid bij precaire vragen niet naar de krant, maar naar de burgemeester moet gaan. De Partij Westvoorne had de vrijdag na die donderdag direct de burgemeester gebeld en met spoed om een gesprek gevraagd. Maar om hem moverende redenen had de  burgemeester pas de dinsdag er op kunnen reageren en intussen was een journalist van de krant actief geworden….. Van Blom achtte het de plicht van een raadslid bij het publiek levende vragen over het handelen van een wethouder aan de orde te stellen en dat had zij gedaan. Dat heeft niets met een politieke aanval op de integriteit van een wethouder te maken of met een wanhoopspoging de komst van de strandhuisjes te verhinderen. .  
Tja, de burgemeester gaf toe dat het zo was gelopen en riep de fractievoorzitters bij elkaar om hen voor te stellen wat hij de vrijdag na de informatieavond meteen had kunnen en eigenlijk moeten doen: een bureau inhuren om aan elke twijfel een einde te maken. In de raad werd zo een hooglopende politieke ruzie alsnog in de kiem bezworen met in mijn beleving het gelijk aan de Partij Westvoorne. De eis van het CDA excuus te maken werd met gelijke munt geretourneerd.
Het neemt niet weg dat vraagtekens over de uitleg van het servituut blijven bestaan. Een voorbeeld. Eerst meldde het college van burgemeester en wethouders dat het de bepaling  bevat dat het badstrand badstrand moet blijven. Dat is duidelijk. Een strandpaviljoen past in relatie tot de badgasten nog wel op een badstrand; naar mijn mening een commercieel gerunde camping met 77 strandhuizen niet.
Het college poneert nu dat strandhuizen wel op het badstrand passen omdat badstrand en strandhuizen beide een vorm van recreatie zijn. Dat is zo iets als appels en peren vergelijken en vaststellen dat beide fruit zijn. Er is dus nog genoeg tussen voor- en tegenstanders  om over te twisten, maar dat zal dan pas effectief kunnen worden tijdens bezwaar- en beroepsprocedures. Voor college en coalitie zijn de hoofdstukken inspraak en burgerparticipatie gesloten zonder geopend te zijn geweest.
Wordt vervolgd.

Koos de Gast.
Pagina terug