Duinen omg Kreekpad.jpeg

Nieuws

    26-10-2021

Da Capo 2014 - de 50 kandidaten van de Partij Westvoorne

Archief Weblog

Tijdens de gemeenteraadsverkiezingen van 2010 schreef ik een soort ode aan de toen 27 kandidaten van de Partij Westvoorne. Ik deed dat in een soort zelf gefabriceerd 'da capo' format, dat eindigt waar het begint. Nu, vier jaar later heb ik hetzelfde gedaan voor de 50 kandidaten/lijstduwers die ditmaal op de PW kieslijst staan:

Gemeenteraadsverkiezingen 19 maart 2014 - de 50 kandidaten van de Partij Westvoorne

Vier jaar later keerde ik terug naar de plek waar ik vier jaar eerder mijn wandeling begon. En wederom keek ik van de fraaie blom wat noorder naar het meer, aan de voorkant van het kleurrijke gelderland. Wat verder van meij zag ik een kale rouss die aan de verste kant van het meer een partijtje aan het orselen was met een forse daan. Links daarvan kwam een vrolijke jongeling achter een kassa vandaan. Zij probeerde samen met een man een vat veilig voor een huis te plaatsen. Tegelijkertijd vloog aan de fritse zijde daarvan, vanuit de sande gronden, een grote rip op.

Uit mijn ooghoek zag ik op het pat verderop hoe voor een meijer rick, den razend drukke potter, een meesterlijke swieb verkocht aan barend. Die ging op zijn beurt regtsaf, een beetje meer noorderlijk dan alex zeventien dagen daarvoor had gedacht. Een aan mooi weer verslingerd bakkertje kwam, gevolgd door den andere twee bakkers, van achter een lange bosch nogal rieuwertse wingerden tevoorschijn en kuierde met een bus sink in haar hand in de richting van de daarachter gelegen diepe straten.

Op de kruising met de dietzewesterlandseweg zat de alom bekende grave uit te rusten onder de hoopgevende en zeer coherente hasselaar aan de rand van de plots in bloei gekomen heij. Ik was blij verrast door dat alles en besloot mijn weg te vervolgen via de dubbele hulshoff. Net als de vorige keer zag ik daar claes weer in beeld verschijnen. Ditmaal met de jonge, karstige doch gelukkige hond aan de lijn en nu een beetje moeizaam steunend op een wouten keegel.  

Ik nam een rustpauze bij een kleijburg naast de kroon van de wegen bestelde een kop thee. Terwijl ik moe van mijn wandeling in de rij stond te wachten, speelde een mol mooi weer met meer dan één noorderlijk persoon. De eerste stond dannyg met haar fototoestel te hermsen en de volgende had mar tien tellen nodig om zijn thee op te drinken. Maar de thee leek te heet, zo zag ik aan zijn van pijnn vertrokken kaken.

Ik vervolgde mijn weg door een rijken wijk vol metz schalkse en een beetje loese pieten en bereikte het odiellische slingerland. Door een lange steeg en gaandeweg kwam ik vervolgens aan bij een tweede burg. Deze was bezaaid met stoppelen, was van dob tot teen bedekt met strienen en grensde aan een ver uitgestrekte, prachtige heij waarin een verroen biologisch aan het werk was. 

Mar ja, ik was uitgeput en zocht in de verte naar hulp. Op dat moment verkoos de eerbiedwaardige gast mij terug te leidden van waar ik stond naar de fraaie blom wat noorder naar het meer, aan de voorkant van het kleurrijke gelderland.

Rien Huisman
Tinte, 4 maart 2014
Pagina terug